باستان شناسان محوطه ای را در جنوب شرقی ایران نیمه ویران یافته اند
انتشار: مهر 08، 1403
بروزرسانی:
17 آذر 1404
باستان شناسان محوطه ای را در جنوب شرقی ایران نیمه ویران یافته اند
باستان شناسان کاوش یک محوطه تاریخی در بندر تیس (سیستان و بلوچستان) را آغاز کردند که به دلیل ساخت و سازهای غیرقانونی و بدون مجوز تخریب شد و تنها 20 درصد از آن باقی مانده است. تاکنون قطعات سفالی لعابدار با کتیبه های قرآنی و اشیاء مفرغی و شیشه ای در این منطقه کشف شده است.
وی با بیان اینکه این منطقه برای اولین بار در سال 1937 در نقشه توپوگرافی روستا و بندر تیس توسط ارل استاین ارائه شد، این باستان شناس افزود: این منطقه از دو یال شرقی و غربی تشکیل شده است که قسمت های حاکم بر آن است. بندر و بخشهایی از آن و علیرغم تفکیک اراضی و حضور مالک خصوصی هنوز هیچ ساختمان برجسته ای ساخته نشده است.
نذر حیدری کدام رئیس شورای آثار باستانی قلندی وی در خصوص لزوم انجام کاوش های امدادی در این منطقه گفت: متأسفانه این منطقه در طول این سال ها علیرغم خوشنام بودن و به دلیل قرار گرفتن در وسط روستا و ساخت و سازهای غیرمجاز و غیرمجاز ثبت نشده است. در آن، مجوز ساخت، که بیش از یک دهه پیش رشد زیادی داشته است، رشدی که تقریباً به طور کامل وجود داشت، از بین رفت. بخش هایی از این منطقه (حدود 20 درصد) همچنان باقی مانده است که برای نجات بخش های باقی مانده، کسب اطلاعات بیشتر از جزئیات و کیفیت این نهاد، آماده سازی مقدمات نجات و ثبت ملی آن و جلوگیری از دستکاری بیشتر در آن ضروری است. .
این باستان شناس در ادامه کاوش در کارگاه های کاوش شده در فصل اول و آوردن آنها به خاک بکر، کشف آثار مدفون در قسمت های دست نخورده محوطه و تهیه پرونده ثبتی آنها، نجات آثار در حال ساخت، کاوش و حفاظت از آثار تاریخی مدفون. در مناطق مشمول ساخت، مستندسازی و آسیب شناسی محوطه و ارائه آن به استان سیستان و بلوچستان و پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری برای تامین اعتبار بیشتر برای کاوش های باستان شناسی، حفظ، مرمت و مرمت آثار تاریخی. آثار باقی مانده و نیمه تخریب شده، شناسایی و بررسی دوره های تاریخی و استقرار در منطقه یکی از اهداف این پروژه، تصرف زمین های شناسایی شده موجود در منطقه و آماده سازی محوطه برای تبدیل به موزه باستان شناسی است.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، منطقه كلندي در مركز روستاي امروزي تيس از توابع بخش مركزي شهرستان چابهار، در 5 كيلومتري شمال شهر چابهار و در محدوده قلمرو شهر چابهار واقع شده است. منطقه آزاد چابهار فصل دوم کاوش های باستان شناسی در این منطقه اضطراری و نجات جان است که با همکاری منطقه آزاد چابهار و با مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری انجام می شود.
رئیس سازمان باستان شناسی تصریح کرد: کاوش ها در ارتفاع شرقی متمرکز شد و ترانشه ای به ابعاد 10×5 متر حاوی عناصر معماری فراوان و محوطه های مختلف ایجاد شد و تا رسیدن به خاک بکر و کف کاوش ادامه خواهد داشت. از فضاها قطعات سفالی لعابدار با کتیبه های قرآنی، اشیاء مفرغی، شیشه و غیره از جمله اکتشافات اکتشافی تا این مرحله است. مصالح اساسی برای ساخت عناصر معماری، قطعات ماسه سنگی است که در ابعاد مختلف هندسی بریده شده و مورد استفاده قرار می گیرند.
برخی از آثاری که در این منطقه یافت شده است
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، بندر تیس قدمتی طولانی دارد. اگرچه هنوز کار جدی از نظر تحقیقات و کاوش های باستان شناسی انجام نشده است، اما سابقه آن در منابع مکتوب به قبل از اسلام و سده های اول پس از میلاد می رسد. نام این بندر در متون تاریخی با املای مختلف ثبت شده است «تیز»، «تیس» و «تس» رایج ترین شکل های نوشتاری نام این بندر هستند و املای «تیز» از همه بیشتر است. مشترک رایج ترین. بر اساس برخی شباهت های ظاهری در متون کلاسیک یونانی و تطبیق موقعیت جغرافیایی، برخی احتمال داده اند که قدمت این نام به دوران هخامنشیان برمی گردد. گذشته از این منابع یونان باستان، قدیمی ترین سند تاریخی که نام این بندر (تیز) را ذکر کرده، کتاب سوره الارض است که توسط محمد بن موسی خوارزمی (184-232 میلادی) نوشته شده است. و همچنین کتب مورد تایید جغرافی دانان و مورخان بزرگ قرون اولیه، میانی و متاخر اسلامی مانند اصطخری (قرن چهارم قمری) در المسالک و المملوک و مقدسی (قرن چهارم قمری) در احسن. التقاسم. من نام این خروجی (Teez) را ذکر کردم.
